Strona poświęcona motoryzacji

„Kaczy ogon”, „RS” lub „2,7”. Dziś Porsche 911 Carrera RS 2.7 znane jest pod wieloma pseudonimami. Ale jego znaczenie pozostaje wyjątkowe: był najszybszym niemieckim samochodem produkcyjnym swoich czasów i jest pierwszym seryjnie produkowanym modelem ze spojlerami przednimi i tylnymi – ten ostatni zyskał miano „kaczego ogona”. W 1972 roku Porsche zapoczątkowało w ten sposób trend na tylne spojlery w samochodach produkowanych seryjnie.

Około 50 lat temu Porsche zaczęło opracowywać 911 Carrera RS 2.7. „911 Carrera RS 2.7 było pomyślane jako specjalna homologacja. Miał to być bardzo lekki, szybki samochód sportowy” – wspomina Peter Falk, który był wówczas szefem testów samochodów seryjnych w Porsche. Mimo że wariant modelu bazował na 911, ostatecznie stał się nowym pojazdem bazowym do wyścigów i rajdów, wyposażonym w wiele innowacji technicznych. Najmocniejszy model pierwszej generacji 911 był pierwszym 911 ochrzczonym „Carrera” – ukoronowaniem gamy Porsche. Intensywnie dopracowano masę, aerodynamikę, silnik i podwozie. Około 15 inżynierów rozwijało samochód od maja 1972 roku i dołączył do nich personel produkcyjny.

Zaskakujący sukces
Porsche początkowo planowało zbudować 500 egzemplarzy w celu homologacji 911 Carrera RS 2.7 dla samochodów grupy 4 Special GT. Stał się pojazdem dopuszczonym do ruchu drogowego dla klientów, którzy chcieli również uczestniczyć w wyścigach. 5 października 1972 roku nowy model został zaprezentowany na Salonie Samochodowym w Paryżu, który odbył się w Porte de Versailles. Do końca listopada sprzedano wszystkie 500 pojazdów. Porsche było zaskoczone sukcesem samochodu i było w stanie potroić wyniki sprzedaży do lipca 1973 roku. Zbudowano łącznie 1580 egzemplarzy, a po wyprodukowaniu tysięcznego pojazdu Porsche 911 Carrera RS 2.7 uzyskało homologację w grupie 3 jako oraz Grupa 4. Opcjonalny pakiet wyposażenia M471 doprowadził do zbudowania przez Porsche 200 lekkich „Sportowych” wersji tego samochodu. Kolejnych 55 egzemplarzy wersji wyścigowej, 17 pojazdów bazowych i 1,

Wnętrze 911 Carrera RS 2.7 „Light” (M471) zostało sprowadzone do zasadniczych elementów, zgodnie z wymaganiami klienta i datą produkcji. Pominięto między innymi tylne siedzenia, dywaniki, zegar, wieszaki na płaszcze i podłokietniki. Na życzenie klienta, cięższe sportowe fotele zastąpiły dwie lekkie skorupy foteli. Początkowo przyklejono nawet herb Porsche na masce. W porównaniu z pakietem wyposażenia „Touring” (M472), „Sport” ważył 115 kg mniej, przy masie własnej 960 kg. Wyceniono go na 34 000 marek niemieckich. Pakiet Sport (M471) kosztował 700 marek, a pakiet Touring (M472) – 2500 marek. Wybrany pakiet wyposażenia zdefiniował zatem odpowiednią wersję 911 Carrera RS 2.7.

2,7-litrowy, sześciocylindrowy silnik samochodu wytwarzał moc 210 KM przy 6300 obr./min i rozwijał 255 Nm przy 5100 obr./min. Umożliwiło to wersji Sport przyspieszenie od 0 do 100 km/h w 5,8 sekundy, czyniąc 911 Carrera RS 2.7 pierwszym seryjnym samochodem, który przekroczył sześciosekundową granicę wyznaczoną przez niemiecki dziennik branżowy „auto, motor und sport”. Prędkość maksymalna przekroczyła granicę 245 km/h. (turystyczne 6,3 sekundy, 240 km/h). RS 2.7 stał się idealną syntezą masy, osiągów, aerodynamiki i prowadzenia.

Pierwszy z tylnym spojlerem
W ciele chodziło o redukcję wagi. Cienka blacha, cienkie szyby, plastikowe części i eliminacja izolacji pomogły zmniejszyć całkowitą masę samochodów wyścigowych do mniej niż 900 kg wymaganych do homologacji nowego modelu. Jednocześnie poprawiono aerodynamikę. Celem było zminimalizowanie podnoszenia na przedniej i tylnej osi przy dużych prędkościach, aby uzyskać bardziej neutralne prowadzenie. Po raz pierwszy inżynierowie Hermann Burst i Tilman Brodbeck wraz ze stylistą Rolfem Wienerem opracowali tylny spojler, testując go w tunelu aerodynamicznym i na torach testowych. Celem było zachowanie formalnego, zamkniętego nadwozia 911, zrekompensowanie wad pochyłego tyłu za pomocą odpowiednich i stylistycznie odpowiednich środków oraz poprawa aerodynamiki 911.

Podniesienie nowego kaczego ogona zepchnęło 911 Carrera RS 2.7 bliżej drogi, gdy samochód jechał z dużą prędkością i dostarczał do tylnego silnika dodatkowe powietrze chłodzące. Efekt został osiągnięty bez zwiększania oporu; w rzeczywistości jego prędkość maksymalna wzrosła o 4,5 km/h. „Podczas testów stwierdziliśmy, że z wyższym spojlerem możemy zwiększyć prędkość maksymalną ze względu na zmniejszenie oporu. Dlatego podnosiliśmy tylny spojler o milimetry w górę z blachą na krawędzi odrywania, aż znaleźliśmy punkt zwrotny, w którym opór ponownie wzrósł” – wyjaśnia Falk. 5 sierpnia 1972 r. trzej pracownicy Porsche złożyli w Niemieckim Urzędzie Patentowym dokument ujawniający patent nr 2238704.

Różne rozmiary opon dla lepszej przyczepności
Inżynierowie zabrali się również do prac nad podwoziem. Porsche miało doświadczenie na tym etapie wyścigów z szerszymi tylnymi kołami, więc inżynierowie projektanci wypróbowali to również w 911 Carrera RS 2.7. „Chcieliśmy poprawić przyczepność i prowadzenie za pomocą szerokich opon na tylnej osi, ponieważ największy ciężar przypada na tylną oś”, wspomina Falk. Po raz pierwszy w Porsche samochód produkowany seryjnie miał różne rozmiary opon na przedniej i tylnej osi. Kute koła Fuchsa 6 J×15 z oponami 185/70 VR-15 znalazły się z przodu, 7 J×15 z oponami 215/60 VR-15 z tyłu. Aby je dopasować, Porsche poszerzyło nadwozie o 42 mm z tyłu w pobliżu nadkoli. „Kiedy to działało dobrze w fazie rozwoju, produkcji i sprzedaży, wszystkie kolejne modele były wyposażone w tę kombinację”, kontynuuje Falk.

Pierwsze sukcesy wyścigowe
Po zmianie przepisów dotyczących prototypów sportowych, która uniemożliwiła dalszy rozwój ze względu na nowy limit pojemności trzech litrów, Porsche zakończyło bardzo udaną erę. Po debiucie wyścigowym 911 Carrera RSR (wyścigowo-sportowa) ze znacznie poszerzonym nadwoziem na Tour de Corse w listopadzie 1972 roku, Porsche postanowiło rozpocząć nowy rozdział w historii sukcesu 911 w 1973 roku. Na początku lutego tego roku RSR pilotowany przez Petera Gregga i Hurleya Haywooda przekroczył linię mety w 24-godzinnym wyścigu Daytona z przewagą 22 okrążeń. To był wspaniały początek nowego sezonu. Herbert Müller i Gijs van Lennep wygrali na Targa Florio w maju 1973 roku. „Zwycięstwo było dla nas ważne, ponieważ pokazało, że RSR z większym tylnym skrzydłem był bardzo szybki na torach i odcinkach rajdowych”, wspomina Falk. W swoim pierwszym sezonie 911 Carrera RSR wygrała trzy międzynarodowe i siedem krajowych mistrzostw – zapewniając fundamenty sukcesu 911 na kolejne dziesięciolecia. Podczas Międzynarodowego Wyścigu Mistrzów (IROC), który odbył się w październiku 1973 roku, Roger Penske z USA wystawił 12 identycznych samochodów 911 Carrera RSR 3.0, w których rywalizowali ze sobą kierowcy z różnych klas wyścigowych.

Jednak dzięki 911 Carrera RS 2.7 Porsche projektowało nie tylko samochód sportowy na tor wyścigowy, ale także samochód, z którego klienci mogli korzystać zarówno jako kierowca na co dzień, jak i do wyścigów. Na tor wyścigowy zawiózł wielki samochód turystyczny. Współczesna reklama tak to opisywała: „Jej repertuar: drogą na wyścig i znowu do domu. Poniedziałek do biura. Wtorek do Genewy. Powrót wieczorem. Środowe zakupy. Miasto. Korek uliczny. Pełzający ruch, ale brak sadzy na świecach, brak skarg ze sprzęgła. Czwartkowe drogi wiejskie, autostrada, serpentyny, drogi gruntowe, place budowy, w piątek tylko krótki dystans i powtarzające się zimne starty. Sobota z wakacyjnym bagażem do Finlandii. Carrera RS – pełna niewyczerpanych rezerw w sprintach i maratonach.”

Nazwa Carrera
Po raz pierwszy napis „Carrera” ozdobił widok z boku między nadkolami w 911 Carrera RS 2.7. Hiszpańskie słowo tłumaczy się jako „wyścig” w języku angielskim, a RS na tylnym spojlerze oznacza „Rennsport” lub wyścigi. Dla Porsche inspiracją dla nowej nazwy była „Carrera Panamericana”. W 1953 roku Porsche odniosło pierwszorzędne zwycięstwo w wyścigu wytrzymałościowym za kierownicą 550 Spyder. Następnie, w 1954 roku, zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej – sensacja, która wywołała nowy dodatek do nazwy. W następnych latach Porsche używało nazwy Carrera dla najmocniejszych pojazdów z silnikiem Fuhrmanna z czterema wałkami rozrządu z 1954 roku, takich jak 356 A 1500 GS Carrera czy 356 B 2000 GS Carrera GT. Napis Carrera zdobił tył Porsche 904 Carrera GTS z 1963 roku, a w 906 Carrera 6 z 1965 r. można go było znaleźć na skrzydle za przednim nadkolem. Zgodnie z ówczesnymi oświadczeniami, Carrera była również rozumiana jako „predykat jakości dla technicznej delikatności, która sprawdziła się na torach wyścigowych i rajdowych”. Krótko mówiąc, była to idealna nazwa dla przyszłego topowego modelu 911. „Chcieliśmy przypisać słynną już nazwę „Carrera” do modelu produkcyjnego i zastanawialiśmy się, jak najlepiej to przedstawić”. wspomina Harm Lagaaij, który był wówczas projektantem w Porsche. Zdecydowali się na obszar między nadkolami. była to idealna nazwa dla przyszłego topowego modelu 911. „Chcieliśmy przypisać słynną już nazwę „Carrera” do modelu produkcyjnego i zastanawialiśmy się, jak najlepiej to przedstawić”, wspomina Harm Lagaaij , który był wówczas projektantem w Porsche. Zdecydowali się na obszar między nadkolami. była to idealna nazwa dla przyszłego topowego modelu 911. „Chcieliśmy przypisać słynną już nazwę „Carrera” do modelu produkcyjnego i zastanawialiśmy się, jak najlepiej to przedstawić”, wspomina Harm Lagaaij , który był wówczas projektantem w Porsche. Zdecydowali się na obszar między nadkolami.

Oprócz napisu Carrera, Porsche miało do zaoferowania inne przyciągające wzrok elementy stylistyczne: dostępnych było 29 odcieni lakieru, niektóre w wyrazistych kolorach, a wyprodukowano 27, w tym takie kolory, jak Jasnożółty, Czerwony i Krwawy Pomarańczowy. Porsche spełniało również indywidualne życzenia klientów dotyczące kolorów. Kolor felg dopasowany do karoserii lub napisu Carrera po bokach np. białych pojazdów z czerwonym, niebieskim lub zielonym napisem. Liternictwo zachowuje swoje wybitne znaczenie do dnia dzisiejszego, podobnie jak słynny od dawna skrót RS. Można go wielokrotnie znaleźć w najbardziej sportowych modelach 911 – podobnie jak prawie 50 lat temu.

Od 20 września 2022 r. Muzeum Porsche zaprezentuje specjalną wystawę poświęconą 50-leciu 911 Carrera RS 2.7.

Źródło: Porsche

Historia motoryzacji

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *